tokiohotel

Handige links

Omg.. lees dit :(

Duivelshandjes de lucht in voor Tokio Hotel dinsdag 9 oktober 2007 om 13:26 Bij de ingang van de Heineken Music Hall staan maandagavond hekken voor het gedrang, binnen is de zaal door een afscheiding in tweeën gedeeld. En, biersponsor of niet, aan de bar wordt vanavond géén alcohol geschonken. De veiligheidsmaatregelen doen vermoeden dat er gevaarlijke gangstarappers op het podium staan, of wellicht een satanische metalband. Maar nee, het gaat om Tokio Hotel, een jeugdige Duitse rockformatie met een aanhang die voor 90% uit jonge, fanatieke pubermeisjes bestaat. En daarmee kun je kennelijk niet voorzichtig genoeg zijn. Door Guido Verburg In eigen land is Tokio Hotel al twee jaar een ware hype. Met dank aan de zorgvuldige begeleiding van een stel professionele songschrijvers, scoort de band daar de ene monsterhit na de andere. Nederland maakte deze zomer kennis met het viertal dankzij Monsoon, afkomstig van hun eerste Engelstalige album Scream. Daarop was al te horen dat de excentrieke frontman Billy Kaulitz (18) die taal nog niet zo goed beheerst, en op het podium kiest hij er wijselijk voor de meeste nummers in hun Duitse versie te zingen. Ook de praatjes tussendoor doet hij in het Duits, wat ze voor een groot deel van het publiek vrijwel onverstaanbaar maakt. Duivelshandjes Het enthousiasme van de fans is er niet minder om. De meisjes gillen en springen als bezeten en gooien om de haverklap hun heavy metal-duivelshandjes de lucht in. Tokio Hotel is bepaald geen klassieke boyband. De quasi-alternatieve muziek mag dan grotendeels fantasieloos, oubollig en bij elkaar gejat zijn, het is wel degelijk strak gespeeld en soms best stevige rock. In liedjes als Break away en Scream laat de band zelfs een paar goede, gemene gitaarriffs horen. Drummer Gustav Schäfer (19) ziet er daarbij stoer uit met zijn dubbele basdrum en bassist Georg Listing (20) en gitarist Tom Kaulitz (Bill's tweelingbroer) hebben als echte grungerockers hun instrument achteloos op de knieën hangen. Tom is bij het publiek duidelijk het populairst; als hij op het videoscherm verschijnt gaat het gegil een paar decibel omhoog, terwijl de minder aantrekkelijke Georg door de camera opzichtig uit beeld wordt gehouden. Broodmager Dé blikvanger van de groep is echter Bill, waarschijnlijk de meest bizar uitgedoste frontman uit de tienerpopgeschiedenis. Broodmager en meisjesachtig, met lange gelakte nagels, een dikke laag make up en een haardos als een soort donkere Tina Turner-pruik, maar dan groter. Alsof hij Beyoncé is, heeft hij ook nog een tegenwindmachine meegenomen om zijn toch al indrukwekkende coupe nog verder omhoog te blazen. Niettemin steelt hij de show, niet zozeer met zijn geweldige stem - in de loop van de avond gaat hij steeds valser zingen - maar wel met zijn aanstekelijk enthousiasme. Verstaanbaar of niet, dat hij het oprecht naar zijn zin heeft in der Heineken Halle straalt er aan alle kanten af. Ook bij de toegift, de extra toegift en de echt allerlaatste toegift geeft Bill zich helemaal, en als het na dik anderhalf uur echt klaar is blijven zijn drie collega's nog minutenlang waterflesjes, handdoeken en drumstokjes de zaal in slingeren. Muzikaal mag het allemaal weinig indruk maken, Tokio Hotel geeft het publiek wel waar voor zijn zakgeld. Dit is een artikel uit krant De Spits ... echt slaat nergens op :(